Skip to content

Eran mans, mans de muller

Cincuenta céntimos para tomar algo quente,
por favor.
Era un fío de voz que apenas emerxía do ruído
dos carros.
Era unha rúa de comercios fechados e letreiros
de aluguer barato, franqueada de casas modernistas
e tendas de franquía.
Eran profundísimos sucos de amargura
e fracaso
a gravar un rostro salitrado de medo e desespero.
Eran olladas sepultadas na historia
e no olvido;
labios dos que outrora agromaran palabras amorosas
na lingua agora desprezada;
e eran mans, mans de muller,
séculos modelando a alma desta Terra,
a implorar esmola
e a recibir acedume
e despeito.

Published inOutros

Be First to Comment

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.