Skip to content

Mes: Outubro 2009

V Congreso da CIG-ensino

A CIG-Ensino celebrou este fin de semana o seu V Congreso sob o lema: O teu sindicato a CIG-Ensino, a túa lingua o galego, poñendo así de relevo dous dos piares en que asenta este sindicato: dunha parte a súa hexemonía no panorama sindical do ensino galego e doutra o seu labor constante de defensa da nosa lingua, da nosa cultura e da nosa identidade.

Canto ao primeiro elemento os datos son tan contundentes que afastan calquera dúbida sobre o acerto no labor desenvolto nos derradeiros anos: hexemonía total nas eleccións sindicais de 2006 no ensino público; incremento dun 40 % na afiliación desde o anterior Congreso; case 10.000 profesores e profesoras participando nas accións formativas desenvoltas durante o curso pasado , organizados como CIG ou conxuntamente coa AS-PG, o que constitúe a maior oferta de cursos presenciais non oficiais que se fan na Galiza, e todo isto sen esquecer o papel inherente a un sindicato: a loita constante pola mellora das condicións laborais dos traballadores e traballadoras do ensino quer para ampliar os cadros de persoal, quer para avanzar na ámbito da prevención de riscos e de saúde laboral do profesorado quer para mellorar as retribucións de traballadores e traballadoras. En todo a CIG-ensino demostrou que non é incompatíbel manter a coherencia nos principios con lograr melloras laborais para o sector e, sobre todo, que a mobilización é a arma máis efectiva, aínda que non a única, para conseguirmos os nosos obxectivos.

Nestes tempos en que todo se valora en función de resultados inmediatos e que vale máis quen máis paga, poderíamos enumerar moitos obxectivos e moitos logros da CIG-ensino, cousas concretas que melloraron as nosas condicións de traballo e tamén o propio sistema. Mais penso que non é preciso, pois o grande valor da CIG-ensino está sobre todo en lograr, coa súa actuación e o aval de millares de ensinantes, frear a implantación de modelos educativos moito máis lesivos, mais elitistas e máis selectivos dos que actualmente están implantados; creo tamén que é un mérito, mentres a tendencia xeral é converter as Organizacións Sindicais case en xestorías, que a CIG soubese manter vivo un debate intelectualmente enriquecedor e socialmente útil, sobre o sistema educativo, a súa gratuidade, o laicismo e todos os debates de fondo sobre o ensino, xa que foi a través deste debate desde onde se deu a verdadeira participación social, sempre anunciada e sempre furtada polas sucesivas administracións educativas mais atentas a implantar políticas neoliberais e en privatizar os sistemas que en atender as necesidades educativas e formativas dos cidadáns e cidadás.

A CIG –ensino chegou a este V Congreso cun nivel de unidade e cohesión interna verdadeiramente admirábel, cousa que sen dúbida xustifica e explica os éxitos logrados. Quen acredite nun sistema educativo galego, público, gratuíto, laico e democrático ten na CIG-ensino o referente, un sindicato aberto, plural, participativo.

Nos derradeiros anos mudaron moitas cousas na sociedade e nos sistemas educativos e outras moitas permanecen. Farán falta moitos anos, posibelmente, para que muden. Mais estamos convencidos de que mudarán na dirección que marcamos todos aqueles e todas aquelas que apoiamos o traballo diario da CIG-ensino. Porque a idea é boa e paga a pena, adiante!!

Hai que unir

O sábado día 17 de outubro celebrouse en Madrid unha manifestación contra a reforma da lei do aborto; acudiron un millón dúas centas mil persoas.

O domingo 18 de outubro celebrouse en Santiago unha manifestación contra a política lingüística que o goberno de Núñez Feijoo pretende levar a cabo ; acudimos cen mil persoas.

España, segundo o censo de un de xaneiro de 2008 ten uns 46.000.000 de habitantes.

Galiza , no mesmo censo, ten uns 2.780.000.

O señor Rajoy, en declaracións a diferentes medios, entende que a presenza de tanta xente nas rúas de Madrid é motivo para presentar unha enmenda no Parlamento para que a reforma non se aprobe e xustifícao en base a que ” o de onte foi un éxito e a obrigación dos gobernantes é escoitar a xente e onte había moitos españois e outros moitos que non estaban presentes que lle estaban a dicir ao Sr. Rodríguez Zapatero: hai que unir e non dividir” (As declaracións son traducidas, non pensen que o Sr. Rajoy pasou a falar galego)

Un millón duascentas mil persoas dun censo de cuarenta e seis millóns representa aproximadamente un 2,5% da poboación; cen mil persoas dun censo próximo aos tres millóns representa perto dun 3,5% da poboación.

3,5% é máis que 2,5%; isto é, porcentualmente houbo máis asistencia á manifestación de Santiago do que á de Madrid.

O Señor Rajoy é un demócrata e supoño que cando fala da igualdade de dereitos para todos tamén inclúe os censados na Galiza.

Por iso estou certo que non terá inconveniente en presentar unha enmenda no Parlamento Galego para que non se leven a cabo as reformas que en materia lingüística está a desenvolver o seu partido, ou, xa que el non a pode presentar por non ser deputado en Santiago, que lle repita ao seu grupo político, en referencia á manifestación convocada por Queremos Galego: o de onte foi un éxito e a obrigación dos gobernantes é escoitar a xente e onte había moitos galegos e outros moitos que non estaban presentes que lle estaban a dicir ao Sr. Núñez Feijoo: hai que unir e non dividir.