Categoría: Baloiradas
-
Na eira do trigo
Ano de 1973, ou 74. Acabou a malla. Está feito o palleiro. Toca mudar para outra eira. Dous tipos de apeiros, de pau uns, os outros de ferro. Especialización. Algo máis de 100 anos antes Curros escrebera aquilo de “unha noite no xardín sentada”. E enfadouse todo todo porque lle mudaron o verso para “unha…
-
Secesión e autodeterminación
Nota previa: Debeu ser alá por 2006 ou 2007, nun pequeno portal hoxe desaparecido denominado Arroutada noticias, publiquei o texto que vai a seguir. Hoxe encontrei con el e pareceume que, sen mudar ningún nome, ou mudando e colocando no seu lugar bastantes outros que andan por aí, aínda era acaído. Vai sen outra pretensión.…
-
Não basta abrir a janela
Hai algún tempo que teño esta foto gardada. Hoxe, lendo Pessoa veume á memoria Não basta abrir a janela Para ver os campos e o rio. Não é bastante não ser cego Para ver as árvores e as flores. É preciso também não ter filosofia nenhuma. Com filosofia não há árvores: há ideias…
-
Sei_Non sei
Leo en diferentes medios que o estado islámico está a destruír diversos elementos do patrimonio cultural presente nos territorios en que actúan, moi visitados por occidentais. E, para alén desta barbarie, tamén sei, porque hai medios de comunicación interesados en mo contar, que o valor da vida humana é menor do que o dunha pedra…
-
17 persoas mortas? Non, 20 persoas mortas
Se hai algo que aborrezo sobre todo é a hipocrisía. E cando esta se camufla co argumento de defensa das liberdades, máis grande aínda é o meu estupor. Renego de demócratas que encabezan manifestacións da man de líderes nazis; de gobernantes de “profundas conviccións relixiosas” que, din, aman sobre todo o valor da vida humana…
-
De Oívas a Oivás
En días pasados publiquei en Sermos Galiza un artigo titulado Toponimia Celestial. Nel facía referencia á estraña adaptación realizada ao nome dun santuario situado en Vila de Cruces e reflexionaba sobre cal sería a orixe do que a pé de estrada aparece escrito como santuario de Hoy-Vas. Tal denominación podía ser debida a un topónimo…
-
Con M de Madrid? Non, con M de Melide
Cantas veces da outra parte do telefone, ou simplemente no balcón dunha entidade bancaria, ao indicarmos o nome, apelido ou calquera outro dato, se nos inquire, se for o caso, coa típica pergunta “con M de Madrid?” Cando así é hai tempo que optei por dicer, NON con M de Melide. De Melide, ou de…
-
Había unha vez un rei …
Prezada Arabela, Agardo que ao recibires a presente te atopes ben de saúde, cousa que tamén desexo para min. Moi grande foi a nostalxia, ou a saudade, ou a tristeza, non sei moi ben o que, que hoxe me invadiu. Si, co asunto da coroación. Iso xa eu o vira nunha serie de TV. E…
-
Escoitei como nacía unha palabra
Sempre é fermoso asistir a un nacemento. Dunha persoa ou dun fieito. É especialmente fermoso asistir ao nacemento dunha palabra. Escoitei como nacía a palabra ASEQUIAR. Como foi? Que significa? Onde foi? Vóuvolo contar. Foi na radio. Na radio galega. É día de protestos contra a copa do mundo. Manifestantes rodean Maracaná. O locutor ve…
-
Facer chacota
A fraseoloxía galega, como moitos outros elementos da nosa identidade lingüística, e non só, está a sofrer un forte deterioro derivado da presión do español. En días pasados, escoitei unhas declaracións públicas nas que a persoa declarante falaba de algo ou alguén ser “o faimerrir” , acudindo a unha traducción simples do español “hazmerreír”. Infelizmente,…