O ar encurrala o alento

O ar encurrala o alento. Derrámase a mañá en horas eslavazadas. Pesquiso, de maneira aleatoria, no fardo de palabras que me escoltan, na alxibeira da memoria, unha, e non máis, para consumir neste intervalo, entre cena e cena, de inxustiza e postverdade. Unha vibración áspera, cavernosa, case sobrenatural. Un feitizo …

Continue reading