59

Sentamos ao pé do pasadoiro, baixo a nogueira vella. Pasa a auga e o vento uiva con voz de fera. Unha ra observa sentada nunha pedra. De mans dadas, ásperas as miñas, as túas frías, mais mans molladas de ternura, falamos sobre cousas comúns, simples, sen transcendencia, até apreixarmos cada …

Continue reading

O ar encurrala o alento

O ar encurrala o alento. Derrámase a mañá en horas eslavazadas. Pesquiso, de maneira aleatoria, no fardo de palabras que me escoltan, na alxibeira da memoria, unha, e non máis, para consumir neste intervalo, entre cena e cena, de inxustiza e postverdade. Unha vibración áspera, cavernosa, case sobrenatural. Un feitizo …

Continue reading

Intermitentemente

Suportas, cercidas sobre a pel, cicatrices de amizade inveterada, arraigada intermitentemente na insistencia do espazo que te abraza. Acorda. Considera a casa desladrillada, reincidencia teimosa, obstinada, que revalida o almofadado sofá, a porta, as xanelas por onde o rumor avanza. Complicadamente encurvada xace a estancia atrapallada, áurea ratoeira apouquentada na …

Continue reading

Eclodir

I Invisibilidade. II Un sorriso emanante de ollos apagados, negrume impreciso que brota do desengano meticuloso e sutil. III Quebrar o estoxo. Emerxer da franqueza que reveste o medo. Suavemente, traspor a liña entre ser e aínda non ser para respirar o silencio do romper do día. IV Abrazos. Instantes …

Continue reading

Abrazos

Abrir os ollos e Aperceber tanta existencia túrbida e desordenada. Andar na procura da fonte de todas as augas e Arrefiar o vento que trae consigo a tarde. Arrancar a alma dos vocábulos que viven no gume do desespero e Adeviñar os sinais do vendaval que fere os ollos. Asentar …

Continue reading