Skip to content

O cheiro a recén nado é aroma ausente

Foto: www.galiciaunica.es

Subsistimos cos minguados petiscos de ar
que nos doan os corpos dos viandantes
a se bañaren nas fervenzas límpidas do solpor,
cando o sol se esvae e a brétema abraza
a tarde limpa que xorde do musgo.
Desde hai anos ningunha criatura
expeleu ventre de muller nesta terra
e o cheiro a recén nado é aroma ausente
nas estancias de penumbra onde moran as lembranzas.
É a crise demográfica.
Aquí non hai nenas, nin nenos. Ningún parque infantil.
Nin berces que arrolar.
Só anciás lonxevas que día a día imos
saíndo do padrón municipal como as follas dos carballos
que desapega a friaxe de xaneiro.
E mentres agardamos xogamos ás agachadas
no ventre oco do castiñeiro secular onde as nosas nais,
e a nais das nosas nais, adentaban a froita prohibida.

Published inEscribanía

Be First to Comment

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.